جثهاش خیلی كوچك بود.

جثه اش خیلی كوچك بود.

اوایل كه توی سنگر می خوابید،

بعضی شب ها توی خواب و بیداری می گفت:

«مامانی! آب... مامانی! آب...»؛ بچه ها می خندیدند

و یك لیوان آب می دادند دستش. صبح كه بیدار می شد

و بچه ها جریان را می گفتند، انكار می كرد.